افتتاح پایگاه پژوهشی دارابگرد پس از نزدیک به ۹۰ سال

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز فارس، معاون هماهنگی امور گردشگری و زیارت استانداری فارس گفت: در دولت چهاردهم با حمایت نماینده شهرستان و وزارت میراث فرهنگی، این مهم به عنوان هفتمین پایگاه ملی پژوهشی در فارس افتتاح می‌شود.

مهدی پارسایی افزود: دارابگرد مانند فیروزآباد و بیشابور از مهم‌ترین شهر‌های دوره ساسانیان بوده است، اما از زمان ثبت این اثر در سال 1315 تاکنون هیچ کار پژوهشی در آن صورت نگرفته است.: 

 در فاصلهٔ ۶ کیلومتری شهرستان داراب، آثار شهر کهن دارابگرد، نخستین پایتخت ساسانیان و یکی از قدیمی‌ترین شهر‌های ایران باستان قرار دارد.

قدمت این شهر به عصر هخامنشیان می‌رسد و پیرامون شهر، حصاری مخروطی از گل رس، سنگ و ملات آهک ساخته شده که ارتفاع آن در گذشته بیش از ۱۰ متر بوده و اکنون به حدود ۷ متر رسیده است. وجود مادهٔ چسبنده در میان ملات سبب شده این دیوار با گذشت بیش از ۲۶۰۰ سال همچنان پابرجا بماند.

 پشت دیوار، خندقی به عمق بیش از ۱۰ متر و عرض حدود ۵۰ متر برای حفاظت بیشتر ایجاد شده بود که پیوسته مملو از آب بود.

آب خندق از رودخانه‌هایی مانند رودبال تأمین می‌شده و گیاهانی در آن رشد می‌کردند که مانع شنا کردن مهاجمان می‌شدند.

دارابگرد با معماری مدور و تأثیرپذیرفته از اردوگاه‌های نظامی آشور، دارای برجک، بارو، دروازه‌های متعدد و پل‌های متحرک بوده است. دیوارهٔ گلی آن حدود ۶۴۰۰ متر طول داشته و کانالی پرآب با عرض متوسط ۳۰ متر و عمق ۴ تا ۵ متر آن را احاطه می‌کرده است. شعاع شهر حدود ۱۰۲۰ متر و مساحت آن کمی بیش از ۳۲ کیلومتر مربع بوده است.

دارابگرد  در منابع تاریخی به‌عنوان یکی از مراکز مهم اداری و نظامی شناخته می‌شود و در دورهٔ ساسانیان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود.

بر پایهٔ دانشنامه جهان اسلام (جلد ۱۶، ص ۶۶۴)، دارابگرد بخشی از نواحی میانی، جنوبی و جنوب شرقی استان فارس کنونی را در بر می‌گرفته است. محدودهٔ این کوره تقریباً شهرستان‌های امروزی داراب، زرین‌دشت، فسا، جهرم، استهبان، نی‌ریز و لارستان را شامل می‌شده است.