پخش زنده
امروز: -
پیشنهاد رئیس جمهور روسیه برای برگزاری نشست صلح سوریه در قزاقستان همزمان با درخواست وی برای برقراری آتش بس سراسری در سوریه، در صورت موافقت مسلحین و حامیان آنها می تواند دورنمای جدیدی را برای این کشور ارائه دهد.
در پی آزادسازی شرق حلب که با انتقال مسلحین و خانواده های آنها به خارج از این شهر همراه است ، ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه در جریان سفر به ژاپن طی سخنانی از رایزنی با روسای جمهور ترکیه و قزاقستان برای برپایی نشستی میان دولت و مخالفان سوریه در شهر آستانه پایتخت قزاقستان خبر داد. با وجود اینکه هنوز هیچ جزئیاتی درباره کم و کیف این نشست مشخص نشده است اما این پیشنهاد پس از آن مطرح شد که حامیان خارجی گروههای مسلح و شورشی که ائتلافی موسوم به دوستان سوریه را تشکیل داده بودند ، در کنار تبلیغات سنگین خود علیه آزادسازی شرق حلب به طور صریح و ضمنی به طرح این مسئله پرداختند که آزادسازی حلب بدون ازسرگیری مذاکرات سیاسی به توقف درگیری ها نخواهد انجامید. در واقع این محافل در پوشش این اظهارات به استمرار حمایت های تسلیحاتی خود از مسلحین سوریه تهدید می کردند. در چنین وضعیتی به نظر می رسد یکی از اهداف رئیس جمهوری روسیه از پیشنهاد برگزاری نشست آستانه این است که تبلیغات و تهدیدهای کشورهای غربی را در این زمینه بی اثر کند و پیروزی نظامی بدست آمده در حلب را تثبیت سازد و در عین حال با تغییر محل مذاکرات از ژنو به آستانه ابتکار عمل دور جدید مذاکرات سیاسی را بدست گیرد. همچنین با توجه به اینکه روسیه ظاهرا تنها با ترکیه توافق کرده لذا این امر می تواند به ایجاد شکاف جدید در بین باقیمانده ائتلاف موسوم به دوستان سوریه بینجامد و ترکیه را از قطر و عربستان جدا سازد که کماکان از جبهه النصره حمایت می کنند. پیش از این نیز مسلحین و تکفیری های تحت حمایت قطر و عربستان ،ترکیه و شخص اردوغان را به خیانت به خود متهم کرده بودند. از اینرو امکان دارد قطر ، عربستان و رژیم صهیونیستی و حتی برخی از کشورهای غربی مانند دولت های کنونی امریکاو فرانسه نیز ترکیه را به خیانت مشابه متهم کنند. در چنین وضعیتی احتمال اینکه پیشنهاد پوتین برای برگزاری نشست آستانه با مخالفت این دسته از کشورها مواجه شود وجود دارد. با اینحال این مسلم است اینکه زمان به سرعت برای مخالفان و حامیان خارجی آنها از دست می رود و برای مثال آنها ابتدا با طرح پیشنهادی روسیه و سوریه برای خروج مسلحین و خانواده های آنها و دیگرساکنان شرق حلب (که از آنها به عنوان سپر انسانی استفاده می شد)از گذرگاههای تعبیه شده مخالفت کردند اما در واپسین روزهای جنگ حلب برای ایجاد یک چنین معبرهایی به التماس افتادند .